… και η μετάφραση του Ιάκωβου Πολυλά. Τους άνδρες απ’ την Νίσυρον, την Κάρπαθον, την Κάσον, και απ’ τες Καλύδνες και απ’ την Κων την πόλιν του Ευρυπύλου, εδιοικούσε ο Άντιφος και ο Φείδιππος, βλαστάρια του βασιλέως Θεσσαλού του γόνου του Ηρακλέους. Κι είχαν τριάντα βαθουλά κατόπι τους καράβια.
Η Κάρπαθος βρισκόταν υπό Μινωική επιρροή, αργότερα υπήρξε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας μέχρι το 400 π.Χ. που κατακτήθηκε από τους γείτονες Ρόδιους. Από τότε πέρασαν κι άλλοι πολλοί από το νησί. Πέρσες, Μακεδόνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Γενοβέζοι, Βενετσιάνοι (την είπαν Scharpanto ή Scarpanto), Άραβες, Οθωμανοί (την έλεγαν Κερπέ), πειρατές, Ιταλοί (1912-1944). Οι περισσότεροι έφυγαν. Άλλοι πήγαν μετανάστες στην Αμερική. Λίγοι έμειναν να παλέψουν με τον άγονο τόπο τους.
Σε Επιγραφή της Βρυκούς
Σύμφωνα με ψήφισμα του Δήμου των Βρυκουντίων στην πόλη τελούνταν αγώνες αφιερωμένοι στον Ασκληπιό όπου συμμετείχαν και οι τέσσερις Καρπαθιακές πόλεις. Η Βρυκούς πιστεύεται ότι εγκαταλείφθηκε τον 7ο αιώνα μ.Χ. λόγω των αραβικών επιδρομών ή ότι καταστράφηκε από σεισμό [3].
Η πιο γνωστή επιγραφή που έχει βρεθεί είναι το λεγόμενο “Δωρικό” ψήφισμα το οποίο αναφέρεται στον Σάμιο γιατρό Μηνόκριτο γιο του Μητρόδωρου που είχε ασκήσει την ιατρική στη Βρυκούντα για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Σύμφωνα με το ψήφισμα αυτό ο Μηνόκριτος τιμήθηκε για τις καλές του υπηρεσίες προς τον Δήμο με δημόσιο έπαινο και με χρυσό στεφάνι, ενώ του δινόταν το δικαίωμα να συμμετέχει στις ιερές τελετές και στις γιορτές της πόλης. Τέλος μαρμάρινη στήλη που έφερε εγχάρακτο το ψήφισμα αυτό τοποθετήθηκε στον περίβολο του ναού του Πορθμίου Ποσειδώνος που εκτιμάτα ότι βρισκόταν στην Καρπαθιακή ακτή του στενού της Σαρίας.
Σε Επιγραφή στην Ακρόπολη των Αθηνών
Οι Καρπάθιοι και οι Ετεοκαρπάθιοι (γηγενείς) αναφέρονται σε επιγραφή της Αθηναϊκής Συμμαχίας.
Την εκπομπή δημιούργησαν και παρουσίασαν οι Γιώργος Ν. Τσαμπανάκης, Μανόλης Μ. Τσαγκάρης και Βενετία Μ. Σκευοφύλακα, έχει θέμα της την πολύμορφη πολιτισμική ταυτότητα της Καρπάθου μέσα από τη μουσική της. Η εκπομπή μπορεί να ακουστεί από το αρχείο του karpathos.net [2]. Continue reading Η Κάρπαθος μέσα από τη Μουσική της, ραδιοεκπομπή
Την Κυριακή 26/3/2006, καταληκτική ημερομηνία του Γ’ Διεθνούς Συνεδρίου Καρπαθιακής Λαογραφίας, ανακοινώθηκαν τα εγκαίνια της «Καρπαθοπαίδειας». Όπως εξήγησε στην εισήγησή του ο Δρ. Μανόλης Μ. Τσαγγάρης, πρόκειται για μια πρωτοβουλία της Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρίας «Απελλα Νότα», με στόχο τη δημιουργία της πρώτης ψηφιακής εγκυκλοπαίδειας της Καρπάθου στο διαδίκτυο (https://kpedia.karpathos.net).
Οργανωτικά η προσπάθεια θα βασίζεται σε ανοικτή ομάδα σύνταξης, υπεύθυνης για την εποπτεία της ύλης, που υποβάλλουν συγγραφείς και επεξεργάζονται οι επιμελητές. Ταυτόχρονα επιστημονικοί σύμβουλοι θα γνωματεύουν ως προς το περιεχόμενο της «Καρπαθοπαίδειας» και συμβάλουν στην επιστημονική της αρτιότητα. Βασικό χαρακτηριστικό της προσπάθειας είναι η τεκμηριωμένη παράθεση πληροφοριών για την τέχνη, την ιστορία, τον πολιτισμό και την παράδοση της Καρπάθου και Κάσου. Πολυμέσα (ηχογραφήματα, εικόνες, και video) εμπλουτίζουν το περιεχόμενο, ενώ οι αναγνώστες μπορούν να διαβάζουν το κάθε λήμμα στα Ελληνικά ή τα Αγγλικά και να καταθέτουν την άποψη τους αν το επιθυμούν.
Η Καρπαθιακή Βιβλιογραφία είναι πολύ μεγάλη. Παραθέτουμε εδώ ένα μέρος της, δηλ. τις πηγές που εμείς έχουμε χρησιμοποιήσει κατά την συγγραφή της εγκυκλοπαίδειας.
ΤΟΠΩΝΥΜΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ, Μηνάς Κωνσταντίνος, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Καρπάθου, Εκδόσεις Εξάντας, 2000, ISBN 960-256-436-9
SCARPANTO AND KASSO: Χάρτης του Βρετανικού Ναυτικού, HYDROGRAPHIC OFFICE – Βρετανικό Ναυτικό, 1994, 1850-1859.
Ελληνική Απογραφή 2001, ΕΣΥ, Αθήνα 2002 (http://www.statistics.gr)
Ο Βασιλιάς της Αχάτας, Κυζούλης Κώστας, εκδόσεις “Αγιοι Ανάργυροι”, 1997, Νέα Υερσέη.
ΟΡΓΑΝΟΠΑΙΧΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ, Μαστρομηνάς Νίκος Γ., ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ του Συλλόγου των Απανταχού Καρπαθίων, Πειραιάς 1986.
«Χρονικό της Νήσου Καρπάθου – 1940-1948», Μιχ. Μιχαηλίδη-Νουάρου, περιέχεται στην Ιστορία της Νήσου Καρπάθου [7], Αθήνα, 1951.
«Ιστορία της Νήσου Καρπάθου», Μιχαήλ Μιχαηλίδης-Νουάρος, (Μορφωτικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Όθους «Εργασία και Χαρά», 2002),
Στις 28 Οκτωβρίου 1940 η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα και η Δωδεκανησιακή παροικία θεώρησε ότι ήταν καταλληλότερη ευκαιρία για την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων, που τελούσαν υπό ιταλική κατοχή από το 1912. Με επικεφαλής τη Δωδεκανησιακή Νεολαία Αθηνών έγιναν δυναμικές εκδηλώσεις στην Αθήνα και παράλληλα ζητήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να επιτραπεί η εθελοντική κατάταξη στον ελληνικό στρατό των Δωδεκανησίων εθελοντών, που είχαν ιταλική υπηκοότητα. Παρά τις τρομακτικές αδυναμίες του τακτικού στρατού η κυβέρνηση δέχτηκε το αίτημα και στις 13 Νοεμβρίου 1940 συγκρότησε το “Σύνταγμα Δωδεκανησίων” βασιζόμενη στις υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις της Δωδεκανησιακής παροικίας για τον αριθμό των μελών της. Κυριότερος λόγος για τη συγκρότηση του Συντάγματος ήταν η ανάγκη του Γενικού Στρατηγείου για πρόσθετες δυνάμεις, που από κοινού με τους Βρετανούς θα αναλάμβαναν την απόκρουση της επερχόμενης γερμανικής επίθεσης [1].
Στο Σύνταγμα των Δωδεκανησίων Εθελοντών υπηρέτησαν οι κατωτέρω αναφερόμενοι 311 Καρπάθιοι [2]. Οι πληροφορίες είναι παρμένες από το βιβλίο του Μάρκου Π. Κλαδάκη (Ιστορία του Συντάγματος Δωδεκανησίων Εθελοντών) με τις ακόλουθες αλλαγές: 1) Προστέθηκε ο Γεώργιος Καραμηνάς που είχε καταχωρηθεί στην Κάλυμνο. 2) Προστέθηκε ο Νίκος Μουστακάκης που γεννήθηκε στη Μάκρη της Μικράς Ασίας και με την Μικρασιατική καταστροφή ήλθε πρώτα στη Ρόδο και παιδί ακόμη εγκαταστάθηκε στην Κάρπαθο – είχε καταχωρηθεί στη Ρόδο. 3) Μεταφέρθηκε από τον γενικό κατάλογο ο Στέφανος Λυμπερόπουλος. 4) Διαγράφτηκε ο Μηνάς Μανατσής που είχε καταχωρηθεί και με το σωστό του όνομα ως Μηνάς Μηνατσής:
Βιβλίο του Κωνσταντίνου Μηνά